اینجا، نبش قبر حرام نیست !!

اصلاحات ديگر حتي براي خود اصلاح طلبان !!واژه اي تكراري وخسته كننده است . زیرا که اين اصلاحات ديگر زنده نيست كه برايش دل بسوزانند و شور آن را بزنند مگر نه اين بود كه عضو شوراي مركزي حزب مشاركت خطاب به رئيس جمهور سابق گفت :« آخرین میخ را شخص سیدمحمد خاتمی به تابوت اصلاحات کوبید». اصلاحات سالهاست كه مرده است وتنها در ذهن رهبران آن به عنوان خاطره اي مانده است . ولي تفاوتي كه اين مرده با مرده هاي ديگر دارد اين است كه مي شود براي تحقيقات و انجام آزمايشات بيشتر هر از چند وقتي نبش قبر كرد ، زيرا كه در اينجا نبش قبر حرام نيست ويكي از آن موارد جهت تحقيقات ، كالبد شكافي مجلس ششم و تغيير قانون مطبوعات در اين مجلس است .

مجلس ششم شوراي اسلامي پس از تدبير مقام معظم رهبري و صدور حكم حكومتي ايشان در خصوص عدم ابطال انتخابات شهر تهران ، در هفتم خرداد سال 1379 افتتاح شد . يكي از بديهي ترين وظايف كساني كه به عنوان نمايندگان مردم در مجلس حضور مي يابند ، تشخيص مشكلات ودل مشغولي هاي مردم است . در طول ساليان گذشته نيز ، عدم تشخيص اين نيازها توسط دست اندر كاران و مسئولان ، يكي از موانع پيشرفت وتعالي كشور بوده است .

« بسمه تعالي ، جناب حجه الاسلام آقاي كروبي ، رياست محترم مجلس شوراي اسلامي و حضرات نمايندگان محترم ، باسلام وتحيت . مطبوعات كشور سازنده افكار عمومي و جهت دهنده به همت و اراده مردمند . اگر دشمنان اسلام و انقلاب ونظام اسلامي ، مطبوعات را در دست بگيرند يا درآن نفوذ كنند ، خطر بزرگي ، امنيت ووحدت و ايمان مردم را تهديد خواهد كرد و اينجانب سكوت خود و ديگر دست اندركاران را در اين امر حياتي جايز نميدانم .  قانون كنوني تا حدي توانسته است مانع از بروز اين افت بزرگ شود و تغيير آن به امثال آنچه در كميسيون مجلس پيش بيني شده ، مشروع وبه مصلحت نظام وكشور نيست . والسلام عليكم. سيد علي خامنه اي 15 مرداد 79»

اين نكته دقيقا همان آفتي بود كه از طرف رهبرانقلاب اسلامي ، در پيام به نمايندگان مجلس ششم اشاره شده بود :

« در ميان گرفتاريها ومشكلات عمومي ، شناخت فوريت ها واولويت ها ، هنر بزرگ مجلس شوراي اسلامي است . خطاي بزرك آن است كه خواسته هاي حقيقي مردم به دست غفلت سپرده شود و خواسته هاي جناحي وحزبي و شخصي ، به جاي مصالح ملي بنشيند »

علاوه بر اين مجلس ششم در سالي آغاز به كار مي كرد كه متاسفانه به دليل سياست زدگي بعضي از مسئولين و درگيري جناحي آنان ، مشكلات اجتماعي ، فرهنگي ،اقتصادي طاقت فرسا بر زندگي مردم سنگيني مي كرد .

آمار وارقام حكايت از گسترش فقر و نبود عدالت اجتماعي ميكرد . ميزان معتادان به مواد مخدر رو به افزايش بود (سالانه 10 درصد رو) .ميزان الودگي زنان به مواد مخدر نسبت به مردان سه برابر افزايش پيدا كرده بود .از طرفي طبق گزارش وزارت صنايع ومعادن در تاريخ15/11/79 حدود 2500واحد توليدي تعطيل يا با بحران روبه رو شده بودند . از اين 2500واحد 1484 واحد تعطيل ،261 واحد ، داراي مشكل فروش ، 398 واحد ، داراي مشكل نقدينگي و...161 واحد داراي مشكل فرسودگي ماشين الات بود . تعداد بيكاراني كه آمار رسمي سال 75 نشان مي دهد ، 456/1ميليون نفر بوده اند كه در سال 76 به 957/1 ميليون نفر ، در سال 77 به 552/2 ميليون نفر ، در سال 78 به 935/2 ميليون نفر ودر سال 79 به 041/3 ميليون نفر ( طبق آمار سازمان مديريت وبرنامه ريزي ) افزايش پيدا كرد . يعني متاسفانه نرخ بيكاري از 1/9 درصد در سال 75 ، به 48/12، 10/13، 54/13،28/14 درصد در سالهاي 76 تا79 افزايش يافت .

روشن است كه نقش مجلس در چنين مقطعي ، بسيار حساس وتعيين كننده است، به خصوص كه 128 طرح و لايحه باقي مانده از فعاليت چهار ساله مجلس پنجم مي بايست توسط مجلس ششم بررسي مي شد !!

از طرفي مقام معظم رهبري در ديدار نمايندگان مجلس ششم با ايشان ، ضمن اشاره صريح به مشكلات واقعي مردم ، خطاب به نمايندگان مي فرمايد :

« امروز در بعضي از گفته ها و اظهارات ، راجع به شان وشخصيت و شرف وكرامت انسان در جامعه حرف زده مي شود – اين بلاشك از اصول اسلامي است- اما كدام نقض كرامت انساني بالاتر از اين كه انساني ، رئيس عائله اي ، پدر خانواده اي ، در جامعه اي كه در آن همه چيز هم هست ، نتواند اوليات زندگي فرزندان خودش را تامين بكند ؟! كدام تحقير بالاتر از اين ؟! كدام نقض شخصيت و شرف وكرامت انساني از اين بالاتر است ؟! صبح تا شب كار كند ، آخرش به من يا به شما يا به آن مسئول ديگر نامه بنويسد كه من دو ماه است به خانه ام گوشت نبرده ام ! يك وقت در جامعه گوشت وميوه نيست ، من و شما هم نمي خوريم . يك وقت در جامعه امكانات رفاهي نيست ، من وشما هم استفاده نمي كنيم ، يك وقت ايام عيد كه مي شود ، فرزندان من وشما هم لباس نو بر تن نمي كنند ، در اين حالت كسي احساس سرشكستگي نمي كند – البليه اذا عمت طابت- ( گرفتاري وقتي همگاني شد ، تحملش راحت تر است ) اما ، وقتي همه چيز هست ، وقتي كساني در جامعه با استفاده از فرصت هاي نا مشروع توانسته اند براي خودشان آلاف واولوف و زندگي هاي تجملي فراهم بكنند ، وقتي طبقاتي در جامعه هستند كه برايشان پول خرج كردن هيچ اهميتي ندارد ، جمع كثيري از مردم كه در بين اينها رزمندگان وعناصر نظامي و كارمندان دولت و معلمان و روستائيان و مردم مناطق محروم ودور و مناطق جنوب هستند ، نتوانند نان پنير بچه هايشان را فراهم كنند ، كدام شكستن شخصيت و شرف انساني از اين بالاتر است ؟! شما مي خواهيد دل چه كسي را خوش كنيد ؟ شما مي خواهيد چه كسي از شما راضي باشد ؟»

ولي تصميم گيرندگان فراكسيون هاي اصلي مجلس – مانند فراكسيون مشاركت- در اولين گام مجلس اصلاحات !! راه دوم را برگزيدند بدون توجه به اولويت ها ، بدون هيچ گونه تعمق وتاملي و تنها بر اساس تمايلات حزبي و احتياجات سياسي خود اقدام به ارائه طرح جديد ، براي اصلاح قانون مطبوعات نمودند و آن را مهمترين طرح مجلس ششم ناميدند .

اما كدام نقض كرامت انساني بالاتر از اين كه انساني ، رئيس عائله اي ، پدر خانواده اي ، در جامعه اي كه در آن همه چيز هم هست ، نتواند اوليات زندگي فرزندان خودش را تامين بكند ؟! كدام تحقير بالاتر از اين ؟! كدام نقض شخصيت و شرف وكرامت انساني از اين بالاتر است ؟! صبح تا شب كار كند ، آخرش به من يا به شما يا به آن مسئول ديگر نامه بنويسد كه من دو ماه است به خانه ام گوشت نبرده ام!!

محمد رضا خاتمي ، نائب رئيس مجلس ششم در پاسخ به سوال خبرنگار روزنامه بهار (23 خرداد 79) در خصوص اولويت كاري در مجلس ششم گفت:« اكنون مهمترين مساله سياسي ما كه مي تواند خيلي راحت بر طرف شود ، محدوديت هاي بسيار شديدي است كه براي مطبوعات به وجود آمده است ، ما درصدد هستيم در اولين قدم هايمان ، محدوديت هاي شبه قانوني ،"قانوني"، و غير قانوني مطبوعات را برداريم !!»

انصاري راد، رئيس كميسيون اصل 90مجلس ششم، در مصابحه اي با روزنامه بهار (16 مرداد79)در پاسخ به اين سوال كه آيا اين طرح ، يك طرح سياسي است ،مي گويد:« بله!! به معناي عام آن يك حركت سياسي است ، زيرا مطبوعات يك جنبه سياسي دارند و اين اصلاحيه هم سياسي است »

هم چنين به گفته روزنامه بيان (25خرداد79) « پيش نويس اين طرح اصلاحيه جديد ، توسط جبهه مشاركت ايران اسلامي تهيه شده است »

راديوهاي خارجي چون راديو كلن ،بي بي سي ، آمريكا واسرائيل نيز به حمايت از طرح مجلس ششم برنامه پخش مي كردند . راديو كلن(1تير79) در اين رابطه مي گويد :

« اصلاح طلبان با اكثريت آراي خود مي توانند قوانين محدود كننده را تغيير دهند و مققرات جديد ومتكي بر آزادي را بر كرسي بنشانند . انتقاد صريح وشديداللحن نمايندگان از قانون مطبوعات و دخالت سازمانهاي قضايي در كار مطبوعات ، سرآغاز اين نقشه وهدف محسوب مي شود »

گزارشگر راديو بي بي سي (8تير79)نيز دز حمايت از اين اقدام ، چنين مي گويد :

« در حال حاضر در جمهوري اسلامي ، آينده مطبوعات ايران مصداق مبارزه قدرت شده است . در جمهوري اسلامي براي اصلاح طلبان تنها وسيله يا عمده ترين وسيله ارتباط با مردم مطبوعات است كه بسته شدن و محدوديت براي آنها از جانب حكومت براي آنها نگراني زيادي ايجاد كرده است و آنها مي خواهند اين نگراني را در مجلس حل كنند »

اصرارهاي فراوان چند تن از نمايندگان مجلس و كشاندن طرح تغيير قانون مطبوعات واكنش ها ونگراني هاي مردمي وحتي مراجع تقليد را در پي داشت وتا آنجا پيش رفت كه مقام معظم رهبري با نوشتن نامه اي خطاب به رئيس مجلس ونمايندگان ، قاطعانه از ادامه انحراف و فتنهاي خطرناك جلوگيري كردند . متن دست نوشته رهبر انقلاب به رئيس مجلس شوراي اسلامي:

« بسمه تعالي ، جناب حجه الاسلام آقاي كروبي ، رياست محترم مجلس شوراي اسلامي و حضرات نمايندگان محترم ، باسلام وتحيت .

مطبوعات كشور سازنده افكار عمومي و جهت دهنده به همت و اراده مردمند . اگر دشمنان اسلام و انقلاب ونظام اسلامي ، مطبوعات را در دست بگيرند يا درآن نفوذ كنند ، خطر بزرگي ، امنيت ووحدت و ايمان مردم را تهديد خواهد كرد و اينجانب سكوت خود و ديگر دست اندركاران را در اين امر حياتي جايز نميدانم .

قانون كنوني تا حدي توانسته است مانع از بروز اين افت بزرگ شود و تغيير آن به امثال آنچهدر كميسيون مجلس پيش بيني شده ، مشروع وبه مصلحت نظام وكشور نيست . والسلام عليكم. سيد علي خامنه اي 15 مرداد 79»

دست نوشته رهبر انقلاب چون آبي بود بر آتش فتنه هايي كه عده اي در وراي اين طرح به دنبال آن بودند .

« بنده منتظر مي مانم ببينم دستگاههاي مسئول چه مي كنند ، والا جلوگيري از اين حركت موذيانه كار دشواري نيست ، هيچ وقت هم ما فكر اين كه دنيا چه مي گويد ، روزنامه هاي دنيا چه مي گويند ، سازمانهاي دنيا چه مي كوبد ، نكرده ايم و نبايد بكنيم مگر براي مصالح كشور و مصالح يك ملت،بايد منتظر اين حرف ها ماند ؟

بنده منتظر اجازه سازمانهاي بين المللي براي نحوه اداره اين كشور نمي مانم ، منتظرم دستگاههاي مسئول ، وزارت ارشاد، دستگاه قضايي و دستگاه امنيتي ، كار خودشان را بكنند ، ببينم اين كساني كه در بعضي از اين مطبوعات ، ايمان مردم را هدف گرفته اند ، ازجان مردم چه مي خواهند .

من با مسئولين اتمام حجت مي كنم ، مسئولان بايد در اين مورد اقدام بكنند ، ببينند كدام روزنامه است كه از حدود آزادي پا را فراتر مي گذارد.» ( كيهان 25 شهريور77)