هر چه می خواهیم نگوییم و ننویسیم نمی شود . این ها آیات قران است که دارد تجلی عینی و حقیقی پیدا میکند و در شب تار ستمهای جهانی ، از هر چه بتوان گذشت از نشانه ها و علاماتی که مانند ستاره راه را روشن می کنند نمی توان گذشت ...."و علامات .....و بالنجم هم یهتدون"...

و این دست یاری خداست که وعده فرموده بود "ان الله مع الذین اتقوا و الذین هم محسنون ..."

نشانه های روشن خداوند انسانهایی هستند که خلق را به سوی خداوند دعوت می کنند و خود سر مشق و الگوی عمل صالح هستند ." ومن احسن قولا ممن دعا الی الله و عمل صالحا ؟" ...

کسانی که وجودشان سر منشا برکات و تحولات سازنده و مثبت برای جوامع بشری ست ، از منافع و امتیاز طلبی های فردی فامیلی حزبی گروهی ملیتی و نژاد پرستی گذشته اند و سرچشمه اخلاق احمدی شده اند .

اخلاقی که نیکویی در روش و سادگی در زندگی و هوش و فراست در مدیریت و از همه مهمتر یاری خداوند آن را متکامل و متجلی می کند و همین باعث شده است که ظالمان عالم به خون آنان تشنه باشند و روزی هزار بار آرزوی مرگشان را بکنند که این قیام به عدل پیامبران و پیروان راستین آنهاست که همواره و در طول تاریخ بساط ظلم ظالمان را بر چیده است ....

راستی دعوت پیامبران به چه سمت و سویی بوده است ؟ هدف والای پیام آوران الهی محقق کردن چه آرمان و نهایتی برای جامعه ی بشری بوده است ؟

لقد ارسلنا رسلنا بالبینات و انزلنا مهم الکتاب و المیزان لیقوم الناس بالقسط ..سوره فولاد آبدیده ایه ی 25

به تحقیق ما فرستادگان و پیام آوران خود را به سوی مردم با نشانه ها و دلایل روشن و آشکار فرستادیم و همراه آنان کتاب –سخن حق و روشن - و میزان –شناسه تمایز حق از باطل - فرو فرستادیم تا مردم برای احیای قسط و عدل قیام کنند ....

قیام یعنی بپاخواستن مردم برای رسیدن و احیای حقوق از دست رفته شان بپا خواستن تمام مردم .

و "بینات " دلایل و نشانه هایی ست که هر قلب سلیمی در مورد آنها تفکر می کند و بر حقانیت دعوت پیام آوران الهی صحه می گذارد ...

آیا امروز قلب سلیمی هست که از کشتار کودکان فلسطینی – افغانستانی – عراقی – پاکستانی ...راضی و خشنود باشد و توجیه ستمکاران را بپذیرد ؟ آیا امروز قلب سلیمی هست که شکنجه های وحشیانه ی زندان های گوانتانامو و ابوغریب را برای خودش و اعضای خانواده اش بپذیرد ؟ و آن را تایید کند ؟ آیا آموزه های الهی امام حسن علیه السلام به ما نمی آموزد که

"هرچه برای خود دوست می داری برای دیگران نیز دوست بدار و هرچه برای خود دشمن می داری بر دیگران نیز مپسند"

آیا الهی شدن ، اطاعت کردن از فرمانهای الهی و یاری کردن دین او در این زمان این است که فقط در سجاده بنشینیم و در غارهای خلوت های طولانی ذکر بگوییم ؟ یا فقط برای کسب حقوق بالاتر و منافع بیشتر خودمان و شرکتمان و فامیلمان و حزبمان و جناحمان سر و دست بشکنیم ؟ یا آنکه از همه آنچه حتی حق مسلم ماست بگذریم ؟یا برای یاری بندگان مظلوم خداوند که فریاد استغاثه شان را فقط خداوند می شنود حرکت کنیم ؟

و المستضعفین من الرجال و النساء و الولدان الذین یقولون ربنا اخرجنا من هذه القریه الظالم اهلها و جعل لنا من لدنک ولیا و جعل لنا من لدنک نصیرا ....سوره ی زنان آیه ی 75

شما را چه شده است که در راه خداوند پیکار نمی کنید . برای آن به ضعف کشیده شدگانی از مردان و زنان و کودکان که می گویند بار الها ای پروردگار ما ، ما را از این سرزمین هایی که اهل آن به ما ستم می کنند خارج ساز و برای ما از طرف خود سرپرستی قرار ده و برای ما از طرف خود یاری و پیروزی برسان ....

آیا امروزمحاصره زمینی و هوایی و دریایی مردم غزه را نمی بینیم ومردم افغانستان و عراق و پاکستا ن را چطور ؟ به غارت رفتن حقوق شهروندان درجه 2 جهان را توسط قانون گذاری های ظالمانه حاکمان جهان نمی بینیم ؟ آیا سقوط اقتصاد جهانی به دلیل همین ظلم ها و لشکر کشی ها و تبعیض ها و دروغ پردازی ها نیست ؟ آیا خود کشی های سربازان بد بخت در لشکر های نظامی و خود کشی های مردمان فقیر آمریکا که از بحران اقتصادی به ستوه آمده اند و ترویج سکس و بی بندوباری و فحشا و مواد مخدر در جهان ما را به یاد این آیات در مورد فرعون نمی اندازد ؟

پسرانشان را ذبح می کردند و زنانشان را بی حیا می کردند و این امر از جانب پروردگارتان بلایی بزرگ برای شما بود ؟

چرا فقط به بازی سجاده و تسبیح مشغولیم و قران را پاره پاره می پسندیم که بعضی آیاتش را درشت و بعضی را ریز ریز می بینیم ؟ چرا گوش دلمان را به تحلیل های سایت های خبری فرعونی و عاملان فساد و بحران جهانی می سپاریم ؟ آیا آنان بر فکر و اندیشه ی ما ولایت دارند و مرجع تفکر ما فقط این رسانه های دروغ پرداز و حیله گر است که به راحتی حق و باطل را عوض می کنند و حق را می پوشانند و باطل را نیکو و زیبا جلوه می دهند که این دقیقا از کارهای شیطانی ست .

آیا به وعده های فقر و فحشا و فریب شیاطین زمین دل می سپاریم که الشیطان یعدکم الفقر و الفحشا و الله یعدکم مغفره منه و فضلا و الله واسع علیم ؟

آیا خداوند بزرگ و مسط و چاره ساز را فرموش کرده ایم و کمر همیت به آبادانی و احیا زمین نمی بندیم و از ترس شیطان در آغوش تحلیل های خبری رسانه های شیطانی افتاده ایم و به سحر اطلاعات غلط آنها دچار شده و بازی خورده ی بازی های رسانه ای انها شده ایم ؟

در حالی که اگر اهل ایمانیم می دانیم که به یقین " الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی النور و الذین کفروا اولیائهم الطاغوت یخرجونهم من النور الی الظلمات اولئک اصجاب النار هم فیها خالدون "

راستی سرپرست فکر و ذهن و تحلیل ما چه کسانی هستند و ما را به کدام سو می برند ؟

آیا سوخته شدن زمین های کشاورزی مردم غزه با بمب های فسفری ، خراب کردن و انفجار تونل های زیر زمینی برای رساندن آذوقه و مداوای مجروحان و بازداشت 600 ماهیگیر فلسطینی و کشته شدن هزاران انسان بی گناه در تمام دنیا برابی منافع نفتی آمریکا و اسرائیل ... همه و همه ظلم بر ظلم و نامردی بر نامردی را نشان می دهد ..آیا این ها نشانه نیست ؟

نشانه ای برای آنکه حق و باطل زمان خود را درک کنیم و از تاریخ درس بگیریم نه آنکه در تاریخ بمانیم !

آیا قران برای درس گرفتن ما نیست ؟ برای همین زمان ما نیست ؟

آیا پیروی از روش و شیوه ی پیامبران الهی به ما نمی آموزد که برای احیای خوبی و پاکی و رفع ظلم و ستم در عالم تلاش کنیم ؟

آیا دیدن این همه نشانه برای تحول قلب های ما کافی نیست ؟

آیا فقط باید سقف آسمان سوراخ شود و یک فرشته با بالهای بزرگ از آن بیرون بیاید تا ما نشانه های خداوند را درک کنیم و حق و باطل را بفهمیم ؟ در حالی که قران می فرماید :

و لوجعلناه ملکا لجعناه رجلا و للبسنا علیهم ما یلبسون ... آیه ی 9انعام...

و اگر آن فرستاده را فرشته ای قرار می دادیم حتما او را به صورت مردی در می آوردیم و حتما از همین لباسها و ظاهری که شما می پوشید بر تن او می کردیم !!!....

همین ظاهر خاکی و ساده ی مردانی که روبروی چشم ما حقیقت را با شجاعت می گویند و با دلاوری فریاد می زنند و دلهای زیادی ظعم سخن پیام آوران الهی را در صداقت و عملشان می چشند ..آیا نباید مارا متوجه کند که چه حوادثی در اطراف ما دارد به وقوع می پیوندد ؟

آیا ما منتظریم که ملائکه نازل شوند تا حقیقت و زیبایی آن را در کلام و رفتار مردان مومن الهی درک کنیم ؟ نکند در اثر مال ها و مقام ها وپست ها و نشان های حرام و یا دراثر مشغول بودن به کسب و کار حلال و غفلت از دلیل حیات و زندگی در این جهان کوتاه ...به حال و روزی افتاده باشیم که قران می فرماید

سوره چهار چایان ایه ی 111

به حالی افتاده اند که حتی اگر فرشتگان را هم بر آنان نازل می کردیم و از هر چیزی به سوی انان محشور می کردیم و مردگان نیز با آنها حرف می زدند ایمان نمی آوردند – ومشغول بازی دنیای خود بودند – مگر آنکه خداوند بخواهد...اما اکثر آنها در نادانی و جهل می مانند و نمی خواهند حق را بدانند !

حالا چه شده که متوجه تلاش مردان الهی زمان خود نمی شویم که در کلمبیا و ژنو و تمام صحنه های بین المللی و داخلی برای احیای حقوق از دست رفته و باز گرداندن مردم به مسیر خیر و صلاح تلاش خستگی ناپذیری می کنند ؟

چرا چشمانمان نمی بیند ؟ چرا گوشمان نمی شنود ؟ آیا چشم و گوشمان را به تحلیل ها ورادیو ها و افسانه سرایی های سایت های فریب خورده و دروغ پرداز سپرده ایم ؟ که دائم در تلاشند که مارا به جان هم بیندازند و کارهای بزرگ انجام شده را بپوشانند و با درست کردن بهانه و پاپوش تحقیرمان کنند و تدبیر های روشن و پاک دولتمردان را به بازی نفرت و سیاست تبدیل کنند ؟

نکند ما نیز شوخی شوخی شامل این آیه شویم که :

انهایی که غافلند از دیدن نشانه های حضور و اراده خداوند در عالم غافل مانده اند و چنان در بازی "امر و زید" گرفتار آمده اند که حقیقت تابناک موجود در هستی را نمی بینند و به یاری مردان بزرگ الهی نمی شتابند و دلشان برای آرمان بزرگ ظهور منجی عدالت و صلح بشری نمی تپد و به جز ماندن در کتابها و قفسه های تاریخ و بازی با الفاظ و کلمات قدرت طلبانه چیزی نمی فهمند و برای احیای حق در زمان خود هیچ همتی نکرده اند ....

راستی ما چرا عادت داریم فقط وقتی که مردان بزرگ از میان ما رفتند برایشان همایش و بزرگداشت بگیریم و در وصفشان شعر بگوییم و برنامه تلویزیونی درست کنیم و آنها را بستاییم ؟

چرا برنامه های موفق و روشن وچشمگیر مردان بزرگ ایران در آبادانی و شکوه کشور به چشممان نمی آید و دائم با زبان دو پهلو و طعنه آمیز سخن می گوییم ... چرا ما همیشه دیر می رسیم ؟ چرا ما همیشه وقتی می رسیم که کسی پر گشوده و رفته باشد ؟

چرا نباید درباره همت مردی بنویسیم روزی 20 ساعت کار می کند.تدبیر و تعقلش در مدیریت کارهای بزرگ شکفت انگیز و ستودنی ست . روزهای هفته -تعطیل و غیر تعطیل- برایش فرق نمی کند.به تمام استانها سر زده وبدون هیچ نوع کاغذ بازی و ادعا و لغت پراکنی از نزدیک کارها را پیگری می کند.در عرصه های بین المللی منافع و دستاورد های بزرگ و بسیاری برایمان به ارمغان اورده و همتش سایه ی تهدید ها را از سرمان برداشته و با مردمان عادی مهربان و هم درد است و در برابر ستم کاران مغرور و قدرتمند است و آبادانی ایران و عدالت در جهان آرزو و دعای اوست . دعایی که هر لحظه و هر روز و هر ثانیه اش را وقف کار کردن در راه آن دعا کرده است و البته درتمام آنچه انجام داده است از پشتیبانی کمک خداوند مهربان و دعای مومنان و تلاش مجاهدان و یاوران حقیقی امام زمان بر خوردار بوده است .

این شعر و غزل وترانه نیست .این تملق و گزافه گویی و چاپلوسی نیست .

این مشاعره برای کسی نسیت که روی مین رفته است و حالا که نیست نامش را بازیچه ی دفتر شعرهایمان می کنیم !

دکتر جان ما صدای دعوت و یاری خواستن تو را شنیدیم و برای محقق کردن هدف والای تو که همان هدف بزرگ همه ی صالحان روی زمین است از خداوند استمداد می کنیم .

دکتر جان تو نه تنها فاتح ژنوی که فاتح همه قلب های پاک و مومن و الهی هستی ...

دکتر جان... من یقین دارم همانطور که خودت گفتی تو از مساعدت امام وشهدا بهره می بری و توبر اطاعت خداو اجتناب از حرام الهی صبر کرده ای ومصداق آیه ی " بلی ان تصبروا وتتقوا و یاتوکم من فورهم هذا یمددکم ربکم بخمست آلاف من الملائکت مردفین" شده ای ...

هزاران فرشته همراه دستان کسی هستند که از کار خلق خدا یک گره بسته باز کند و تو گره های بسته بسیاری را با یاری رهبرت باز کردی ...

اما دکتر جان هرچه باشد تو فقط یک نفری ! یک نفر اگر یاری گروه مومنان را نداشته باشد چگونه می تواند از عهده ی این همه کار سنگین بر آید ؟ نه چه می گویم تو یک نفری با دعای میلیونها نفر در پشت سر و پیش رو و با میلیونها فکر و ایده و دست و بازو و دعا و توش و توان که یارگر تو هستند ....گرنه یک تن خاکی کجا و این همه بار افلاکی کجا ؟

دکتر جان شنیده ام که قلبت درد می کند و ازخودم پرسیدم "من چه کردم" و دیدم وجدانم می گوید در برابر تلاشهای تو " هیچ !"

توسنگینی بار بیست ساله ی کشور ما را با این بدن اهورایی ات کشیدی ؟ و به جز نامردی وزخم زبان از دوست و غریبه چیزی نشنیدی .مگر بدن آدمی چقدر تحمل دارد ؟تو بار هزاران تن را یک تنه به دوش می کشی. تو فکر هزاران اندیشه خلاق را با مدیریت فوق العاده ات به جنبش در می آوری و به تمامی ایرانیانی که را برای آبادانی کشورشان تلاش می کنند صمیمانه دست یاری می دهی و این روشنی و صداقت و مدیریت وجرات همزمان توست که توجه دوست و دشمنت را به تو معطوف کرده اند . چیزی که همزمان در هیچکدام از سیاست مداران دنیا یافت نمی شود ...

دکتر جان ما یادمان نرفته که تو پلمب عزتمان را بر داشتی . تعلیق قدرتمان را برانداختی . زنجیرتحقیر های چندین ساله مان را گسستی و رنج عادات مرگبارمان را پاره کردی.تو دشمن ظالم و زبون ما را بیچاره کردی .

تو مسیرهای 20 ساله را 2 ساله پیمودی وبرای همین مسیرهای 10 دقیقه ای در استقبال از تو 100 دقیقه ای طی شد.

اگر شهیدان آوینی ... صیاد ... باکری، زین الدین ،چمران ،همت وکاظمی و...هزاران هزار شهید درخشان دیگر همین الان زنده بودند ....یقین دارم دکتر جان... یقین دارم که دست مردانه تو را برای همت های بزرگی که کردی می فشردند ومانند آن پیرزن مادر سه شهید کرمانی بوسه ی افتخار بر پیشانی تو می کاشتند وهزار نهال دعا برای سلامتی و موفقیتت در قلب هایشان می افراشتند !

دکتر جان ! تو به مادران و پدران شهید مان. به پاسداران و سربازان دلیر مان .به مخترعان و جوانان باهوش بی نظیرمان . به کار آفرینان و فعالان و مدیران بی بدیلمان. مدال لیاقت دادی .... تو به هر سر افرازی و نجابت و شجا عتی افتخار کردی ...تو در کلمبیا و ژنو فریاد عدالت خواهی سر دادی و نظام سلطه را به چالش کشاندی و دلهای بسیاری را به سمت موعود اخر سوق دادی و دعوت کردی ....دکتر جان ما چگونه باید به تو مدال لیاقت بدهیم ؟

ما چگونه ازتو برای مجاهدت هایت ...برای دلاوری هایت ....برای نجابتت ....برای سر افرازی ات.... برای تدبیرت ...و برای شجاعت بی نظیرت تقدیر کنیم ؟ ما چگونه تو را بستاییم و به تو اجر بدهیم در حالی که اجرو پاداش آنچه که تو انجام دادی را جز خداوند مهربان نتواند داد .....

تو آنچه حق و درست بود را انجام دادی اگر چه نادرستان آن را بر نمی تافتند و هجوم سنگین تهمت ها و تخریبها و کارشکنی های آنان چیزی جز بر ایمانت نیفزود زیرا می دانستی که خداوند مومنان را در بلا می اندازد و تو خود این بلا را انتخاب کردی تا مورد محبت و رحمت خداوند باشی و برای روزی که همه ی دستها خالی ست عمل صالحی جمع کرده باشی ...اما ما چگونه یاریگر تو باشیم که راهی که تو انتخاب کرده ای مسیر سختی ست اما نهایت آن -به مدد الهی و لطف و مهربانی او- یقینا آسانی وروشنی خواهد بود ....که ان مع العسر یسرا و تو این راز را خوب می دانی ....

دکتر جان ...این تقدیرها و ستایش ها نه از باب نادیده گرفتن دست یاری خداوند در پیروزی های درخشان ملت ایران و نسبت دادن همه ی آن به توست ...نه ...

تو خودت هم گفتی و می دانی که این ها وعده خداوند برای یاری مومنان و صابران است که در حال تحقق است ...این نوشتن تنها از جهت تشکر از بندگان خوب خداست که من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق ...و تشکر ازهمه ی بندگان خوبی که امانت دار این بار سنگین شدند و عزمشان حول همت تو جزم شد و زرمشان در راه هدف بلند تو به ثمر نشست!

دکتر جان ما اگر چه مثل تو نبودیم و از تمام وجود خود مثل تو نگذشتیم وبرای استوار ماندن شرف و آزادگی یک ملت مثل تو مایه نگذاشتیم...ما اگر چه مشغول بازار دنیای خود شدیم و فریفته ی کودکیهای زیبای خود شدیم اما نابینا هم نبودیم که این همه مجاهدت تو را نبینیم واز باغ مردانگی وجود تو گلی نچینیم و این همه خلوص و صداقت تو دلمان را نلرزاند !

دکتر جان ما باتو گریستیم درهمان روزهایی که شرافت خون شهیدانمان به یغمای آزادی آمریکایی می رفت !

ما باتو گریستیم و در پلمب های اره برقی ها ! در تاراج حرمت و ناموس و نجابت شرقیها و در همایشها و کنفرانس های مجلل کشتارودموکراسی غربیها !

ما با تو گریستیم در ویرانی روستاهایی که برق و آب نداشتند و در همایش های مجلل کاخهایی که بویی از اسلام ناب نداشتند و در جلسات فرمایشیی که برای رسیدن به عدالت ...شتاب نداشتند !

ما با تو گریستیم بغض سرهایی را که سرشار از عشق امام بودند و لبریز از مردانگی و مرام اما همین که می خواست نگاه معصوم آسمانی شان زینت چشمهای خاک گرفته ی ما شود سینه چاکهای اصلاحات آن همه نجابت و شرف را بر نمی تافتند و هزار قصه ی روانشناختی برایمان می ساختند که این ها افسردگی و مرده گرایی ست و چه و چه ! که افسرده وجود خاک خورده و دل مرده خودشان بود که پیام دعوت به حیات را از کانال الله وجودشان نمی شنیدند و حضور روشن عشق ولبخند خداوند را در تمام هستی نمی دیدند !دکتر جان چرا قلبت درد می کند ؟ما با تو بودیم و نجابت مهربان لبخند هایت را می دیدیم و اشک های غربت چشمانت را می نوشیدیم !

دکتر جان خیال نکن که تنها بودی ما با تو بودیم وقتی که روستاها یکی بعد از دیگری احیا می شدند و نشانه های عزت تعبیرهای تو و افتخار تدبیرهای تو یکی بعد از دیگری هویدامی شدند ...

دکتر جان خیال نکن که تنها بودی ...ما درکلمبیا وقتی تو را تحقیر می کردند ...باتو بودیم .....ما آنجا بودیم و به بزرگی و عزت نفس خداداده ی تو آفرین می گفتیم و مثل تو دست یاری خوبان عالم را در به هم ریختن طراحی های شیاطین می دیدیم ...ما دیدیم که جلسه سحر ساحران چگونه با مکر زیبای خداوند تبدیل به صحنه ایمان مردمان بسیاری در جهان شد ..ما هم دیدیم و همراه تو به مکر زیبای خداوند در عرصه هستی رسیدیم ...

دکتر جان خیال نکن که تنها بودی ... چشمان ما شاهد مجاهدت و هوشمندی و عزت آفرینی تو در ژنو بود و می دید که خداوند چگونه با همت مردانی مثل تو کاخ های دروغین فرعونهای زمانه را ویرانه می کند و برای نجات مردمان ستم دیده ی جهان ، سخنان روشن خوبان را وسیله نجات قرار می دهد ...آنچه که توگفتی همان طور که بسیاری از دلهای آزاده و مستعد دنیا می گویند فریاد های فرو خورده ی فطرت های ما بود ...که تو با شجاعت ان را به زبان آوردی ....

ما خجالت زده ی این همه تلاش تو هستیم دکتر جان !

ما شرمنده ی نجابت نگاه تو هستیم دکتر جان !

ما وا مانده ی ادای حق مهربانی تو بر گردن خود هستیم دکتر جان!

....اما بدان که ما بار سنگین رسالت بزرگی که بر دوش بدنهای عرشی امثال تو نهاده شده را احساس می کنیم ....و خود را در تحمل این امانت سنگین سهیم و شریک می دانیم و امید داریم که با این شراکت الهی ... بارکوچکی از دوش تو برداریم و گام کوچکی به سمت ظهور منجی خوبی ها و در راه حق و پاکی بگذاریم .....

دکتر جان ولی بگو آیا هنوز قلبت درد می کند ؟ نکند به خاطر غفلت ما باشد از حقی که ادا نشده است ؟ اگر چه تو انقدر نجیب هستی که با وجود همه ی دویدن هایت همیشه خودت را به مردم بدهکار می دانی و نمی خواهی هیچکس از تو رنجیده خاطر شود و بار رنج هایت را از ما پنهان می کنی تا غباری بر دل ملت ما ننشیند اما آیا ما حق زحمات تو را ادا کرده ایم ؟

آیا از آن نامردی های نامرد مردمان دنیا پرست قلبت آزرده شده که تیر تهمت هایشان همه تلاشهای شبانه روزی تو را نشانه گرفته ؟ یا ازین که به پاکترین دولت نسبت دزدی و خیانت می دهند یا ازین که برای خواندن دعای فرج تو را به استفاده ابزاری از نام امام زمان محکوم می کنند و حکم ارتداد و فریبکاری تو را صادر کرده و به ترور شخصیت تو رای می دهند ؟

یا ازآن بی خوابی هاو خستگی هایی که رهبرت را واداشت که به تو برای استراحت بیشتر امر کند ؟

یا از آن سنگ اندازی های نامردمان که برای رسیدن به تاج و تخت سلطنت خود از قربانی کردن منافع مردمان فقیر و ناآگاه هیچ ابایی ندارند ؟

از دست انهایی که جریان آزاد اطلاعات و تعامل با دنیای آزاد مستمسک پنهان کاری و فریب کاری هایشان شده است ؟

یا از آن جهل آن مردمانی که امام زمان مهربانمان را تنها گذاشته و به بازی دنیا مشغول شده اند ؟

دکتر جان ما برای سلامتی تو دعا می کنیم..دکتر جان ما همت و استقامت تورا می ستاییم زیرا ستودن و حمایت کردن از خوبان وظیفه فطری ماست و این موهبت رسید زمیراث فطرتم !....دکتر جان اما چرا گاهی غمی عمیق در نگاهت پیداست ؟

آیابرای غربت و تنهایی امام زمان غمگینی ؟ یا برای جهالت و بی تقوایی مدعیان دروغین نامش ! همان ها یی که ازحربه نام امام زمان برای خلیدن در گوشه ی خلوتهای بی تحرکشان استفاده می کنند تا در لوای نام مبارک امامی که همواره ایستاده است ، نشستن ها و خوابیدن ها ی خود را عیاری بنهند یا خوردن ها و بردن های خود را مارک اعتباری بزنند !! همانهایی که حتی از دادن یک رای بر علیه ناحق می ترسند و از حرکت برای احیای یک حق می هراسند که مبادا نانشان آجر شود و نامشان فاجر!

آیا از دعوای گروهی ناآگاه برای کسب منافع و عناوین شکوهمند ناراحتی که به جای دیدن زیبایی حق و کمک کردن به اعتلای ان.... سرگرم جمع آوری عناوین و القاب درشت برای نفس فربه خود شده اند ؟

دکترجان شنیده ایم که گاهی بدن خاکی ات پیش همت بلندت کم می آورد ؟ آیا هنوز قلبت درد می گیرد ؟برای چه ؟ آیا از به قلب کشیدن بار بیست ساله ای که بر زمین تفاخر و غرور و شعار و عبور افتاده بود ؟

یا از دویدن در میدان مبارزه ی نفس گیری که حتی حریفانت را هم در شرق و غرب عالم از نفس انداخت ؟

از موج تهمت ها و تیر باران مدعیان ؟ یا از فوج فوج کاردر هم ریخته و به هم آویخته ی متظاهران ؟

از سنگ اندازی های حریفان یا از بازیها ی ظریفان ؟

شاید هیچ کدام ازین ها نباشد ؟

شاید فقط از اشک شادی آن کودکی باشد که خودش را آغوش تو انداخت و رنج سنگین تحمل مسئولیت در نظام اسلامی را به قلب تو تحویل داد؟ و یا شاید از خنده ی آن کودک جانبازی که بعد از بیست سال صدای نجابت و فداکاری مادرش را توشنیدی و پاسخ دادی ؟ یا از آه کودکان فلسیطینی که هنوز حق نفس کشیدنشان در شورا امنیت تصویب نشده است ! و یا فریاد مردانی و زنانی که در زندانهای مدعی آزادی هر روز شکنجه می شوند و کسی نیست که صدایشان را بشنود !

ودکتر جان بار همه دنیا که به روی دوش تو نیست ! ما هم دوست داریم زیر این بار همراه تو باشیم اگر چه که سهم ما از کشیدن این بار فقط شادی غرور آفرینی های تو در عرصه های بین المللی ست و لبخند رضایتی و دعایی از عمق دل برای به ثمر نشستن تلاشهای مردان بزرگی مانند تو ....

حمایت ما شاید فقط اشکی باشد به خاطر غمهای تو... وابراز شادیی باشد .....همراه شادی های نجیب تو ...

شادی طی کردن آن راههایی ست که امنیتش با وجود امثال تو بر قرار شد ؟

و آن چاههایی که هویتش با مجاهدت امثال تو بر ملا شد ؟

آن خدمات بهداشتی و تامین اجتماعی که با تدبیر امثال تو محیا شد؟

آن حقوق بر باد رفته ملتی که با مردانگی امثال تو احیا شد؟

آن قطارهای پیشرفت و موفقیتی که با تدبیر امثال تو هویدا شد؟

آن دلسوزی و مهربانیی که تو در انجام کار ما داشتی ؟

ان پرچم مهرورزی و همت و خدمتی که تو بر افراشتی؟

آن دقت نظر و محبتی که تو در کار ما می کنی ؟

آن درایت و قدرت مدیریتی که با آن یار و غمخوار ما می شوی؟

آن قله های عزتی که با عزم و اراده ی امثال تو فتح شد ؟

و آن هیبت دروغینی که از مدعیان قدرتهای پوشالی جهانی فسخ شد؟

دکتر جان ...اگر تو برای خندیدن ماست که این قدر دویدی ماهم برای خندیدن تو و شاد کردن تو تمام کوچه های دعا را می دویم...

اگر تو شکوه وعزت خداداده ی ملت ایران را احساس کردی ما هم عزم و همت مردان بزرگ روزگار خود را ازدرگاه خداوند التماس کرده بودیم....

اگر تو برای پاک کردن اشکهای نابسامانی از کشورت این قدر به خودت زحمت دادی ما هم برای عزت و سر بلندی تو دست به دامان رحمت خدا شده بودیم ....

اگر تو عبادت و بندگی خدا را در خدمت به خلق خدا دیدی و راه بندگی او را دربازگرداندن عزت به جامعه مسلمانان برگزیدی ما هم شکرگزار وجود نازنین چون تو رئیس جمهوری هستیم که خداوند در چشم تو به بزرگی نشسته و به جز با خداوند سبحان عهدی با هیچ کسی نبسته !

اگر تو به خاطر مهربانی روح بی انتهایت حتی ثانیه ای را هم برای خدمت گذاری به بندگان خدا از دست ندادی ما هم ثانیه ای را از دعا برای موفقیت تو از دست نخواهیم داد....

اگر توپیام دعوت انبیا را به گوش دلمان زمزمه می کنی ماهم این پیام را شنیده و پیش ازین به آن دل سپرده بودیم و مشتاق حرکت در مسیری بودیم که نهایتش رضایت خداوند منان و مهربان است .

دکتر جان ما آدمهای ناسپاسی نیستیم و همین امروز سپاس گزار زحمات و دلاوری ها و تدبیر های تو هستیم

این یک سپاسگزاری با تمام وجود است از تلاشهای مردانه ی تو ...

و همه کسانی که آرمان صلح جهانی را انتظار می کشند

و برای احیای خوبی ها و پاکی ها در عالم تلاش می کنند

و باز هم دعای آخر مخصوص آن خوبترین خوبان عالم است که

اللهم کن لولیک الحجه بن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه الساعت و فی کل ساعه ولیا و حافظا و قاعدا و ناصرا و دلیلا و عینا ...حتی تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فیها طویلا

الهی ...معبودا... بار پروردگارا ....برای ولی خود امام زمان آن نشانه و حجت خود فرزند حسن که سلام و صلوات تو بر او و بر پدران پاک و مطهرش باد ....در همین ساعت و در تمام ایام ....سرپرست و نگهدار و یاری رسان و دلیل و مدرک و چشم و مراقب باش

تا انکه زمین تو و اهل آن با وجودش آرامش پذیرد و او را در زمین بهره مند از الطاف خود بگردانی .... سالهای بسیار زیاد ....

(فقط عاشق ها بخوانند)