جلوتر نیایید !!! کارگران مشغول کارند

براستی چه بر سر این انقلاب آمده است ؟ چرا دیگر مردم فداکاریهای ابتدای عمر انقلاب و زمان جنگ را غیر قابل باور وبرگشت ناپذیر می دانند؟ چرا برخی گمان می کنند که اگرفردی، رئیس یا مسئول فلان اداره یا سازمان شد ، حقش خوردن و بردن از بیت المال و استفاده از مزیتها ومواهب آن می باشد ؟ امروز به جای آن آرمانها چه چیزی نشسته است؟ بر سر این مردم وزندگییشان چه آمده است ؟ چرا مردم دیگر مسئولین را از خود نمی دانند وخود را با آنها مقایسه نمی کنند ؟چرا دیگر مسئولین نشستن با مستضعفین ومحرومین را وهن خود وجایگاه خودشان میدانند ؟

مگر جز این است که همه چیز ما در رفاه خلاصه شده است ورفاه نیز تنها و تنها برای مسئولین معنا دار است ؟مگر این نبود که مسئول، اگر از فرزند ونزدیکانش فسادی میدید ، همان مسئول ، دستور دستگیری آنها را صادر میکرد ویا خود زیر حکم آنها را امضاء میکرد ، ولی حالا چطور ؟

کجا دیده اید یک مسئولی در مورد سوءاستفاده آقازاده اش موضع گیری نماید ؟ چقدر از این پرونده ها در قوه قضائیه مسکوت مانده است و یا با یک اشاره کوچک از گردونه حسابرسی خارج می شوند ؟

چه بر سر این آقایان آمده است که این گونه مصالح ومنافع شخصی خود را به تمام انقلاب ترجیح داده اند. دیگر صحیفه نور برای آقایان کهنه شده است وخود را همه کاره این انقلاب وبی نیاز از هر گونه بازنگری در افکار خود میبینند . این ها عقل کل این انقلابند وخود را در برابر هیچ کس وهیچ مرجعی پاسخگو نمیبینند ؟ اینها همه تاریخ انقلابند و اگر احیانا درنقل این تاریخ از قول خودشان خطا واشتباهی رخ دهد هیچ کس حق اعتراض ندارد!! چون فقط آنها مالک انحصاری این انقلابند و دیگران دربرابر این قوم باید دائم کمر خم کنند ، وبه آنها تعظیم کنند .

همه میدانیم که بعد از جنگ این اصول(خدمت گزاری ، ساده زیستی و...) به اصولی خنده دار در بین مسئولین مبدل شد و زشتی وقبح تجمل گرایی ومصرفگرایی واسراف و.... در بین آنها شکست و به رویه ای رایج تبدیل شد .

تغییر فرهنگ مدیران وترغیب وتشویق مصرفگرایی و اسراف ازگناهان نابخشودنی است که توسط همین آقایان آهنین ومصون از هر گونه خطا واشتباه!! رخ داد.مدیری که در گذشته از دولت حقوق نمیگرفت ( باور کنید افسانه بافی نمیکنم ) چندین برابر بیشتر از مدیری که امروز زانتیا سوار میشود و در زعفرانیه خانه چند صد متری دارد کار وتلاش میکرد . آن اقایی که اوایل انقلاب ، ماشین اداره ای را که در آن کار می کرد ،وقتی خراب می شد شخصا آن ار هل میداد ، امروز چقدر از این پول را خرج کار حزبی و گروهی خود میکند؟اینها نشانه چیست ؟ آیا این جز نشانه استحاله شدن نظام ازدرون بود ؟ اگر با مفاسد اقتصادی با تعارف مبارزه می شود جز این است که انقلاب به سوی استحاله شدن جلو می رود ؟ آبروی انقلاب بالاتر است یا آن شیخ مسئول که دائما خود را خط امامی وپا در رکاب ولایت می داند؟آبروی نظام مهمتر است یا آن آقایی که صدای دینداری اش گوش فلک را پر کرده ولی پرونده فرزندش در دادگاه مسکوت گذاشته شده است ؟!

آن مستضعف و پا برهنه ای که امام خود را خدمتگزار او میدانست در زیر دست وپای آقایان تکنوکرات له شد و چقدر راحت این را امری عادی می پنداشتند! و میگفتند بالاخره برای پیشرفت وتوسعه باید هزینه پرداخت کرد و گریزی از آن نیست .این حرفها را میزدند وبر طبق این حرفها برنامه ریزی میکردند و برنامه توسعه را تدوین میکردند.

این ها حرف امام ورهبری نبود . تجملات مسئولین حرف امام و رهبری نبود .امام چقدر بر این زی طلبگی تاکید داشت. مگر حرف امام جز خدمت صادقانه به این ولی نعمتان چیز دیگری بود ؟حرف انقلاب در مورد مسئولان این بود که اگر کسی در جمهوری اسلامی زیر بار مسئولیت برود یا عاشق است و یا دیوانه . امروز چقدر این حرف خریدار دارد ؟ ولی گویا هر چیز به اصل خود بازمیگردد:

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش                         باز جوید روزگاروصل خویش

باردیگر نشآتی واثراتی از آن دوران انقلابی به منصه ظهور انجامیده است . ولی مگر این گردن کلفتان صحنه سیاست و اقتصاد ساکت مینشینند ؟ آخر گردن بسیاری در این شانزده سال کلفت شده است و در بعضی موارد صدای «هل من مبارز» آنها به گوش میرسد. کوچکترین برخورد با این مافیا را بر نمیتابند وبا انواع واقسام انگها وبر چسب ها جواب این برخوردها را میدهند . آنها از زنده شدن مدیریت انقلابی سخت هراسانند و میدانند در زیر سایه این مدیریت جایی برای خوردن وبردن اینها وجود ندارد و باید مردم ازاین مدیریت انقلابی روی گردان شوند تا دوباره بتوانند بر اریکه قدرت نشینند و همان کنند که خود می خواهند. مردم نباید تحول وبازگشت به اصول انقلاب را لمس کنند . دیگر مدیرانی که از صبح زود تاآخر شب برای رفع مشکلات مردم آن هم بدون توقع، کار میکنند نباید الگو واقع شوند .